Waar moet men op letten bij teefjes?

Loopsheid: Teven worden gewoonlijk voor het eerst loops wanneer ze ongeveer 9 à 10 maanden oud zijn, maar binnen de grenzen van 6-18 maanden is het optreden van een eerste loopsheid nog steeds normaal. Na die eerste keer wordt de teef ongeveer om de 6 maanden opnieuw loops. Kortere of langere tussenpozen vormen geen reden tot ongerustheid. De totale loopsheid duurt ongeveer 3 weken. Tussen de 8e en de 16e dag vindt gewoonlijk de ovulatie plaats en is de teef bereid zich te laten dekken. Mogelijk zal zij zelf weglopen om een geschikte partner te vinden - vandaar de naam "loops". De eerste 10 dagen is de uitvloeiing wat bloederig, daarna wordt het wat lichter van kleur. De hoeveelheid uitvloeiing is bij elke teef weer anders.
Wordt het teefje, ondanks alle oplettendheid, toch gedekt, dan bestaat de mogelijkheid haar door de dierenarts een injectie te laten geven (morning-after prik). In de meeste gevallen wordt hiermee wel een nestje voorkomen, maar er zijn toch duidelijke nadelen. De loopsheidperiode wordt verlengd (duurt vaak tweemaal zo lang als normaal) en er is een vrij grote kans op baarmoederontsteking. Al met al reden genoeg om uw teefje goed in te gaten te houden tijdens de loopsheid.

De prikpil voorkomt de loopsheid. De dierenarts spuit een hormoon in waarmee de loopsheid wordt onderdrukt. De werking van dit hormoon is 6-9 maanden. Wilt u met uw teefje een nestje fokken, laat haar dan nooit inspuiten.

Castratie wordt in de volksmond meestal "sterilisatie" genoemd. Het houdt in dat de baarmoeder en de eierstokken op operatieve wijze worden verwijderd, met als prettige bijkomstigheid dat uw teefje niet meer loops wordt. Ook het gevaar van baarmoederontsteking is door deze ingreep geweken.
De arts haalt immers alles weg. Wij adviseren u dringend om dit niet voor de leeftijd van 18 maanden te laten doen, omdat ze haar hormonen nodig heeft, voor een goede ontwikkeling. Nadat u de ingreep heeft laten doen, zult u de hoeveelheid eten wellicht moeten aanpassen. Sommige teefjes worden namelijk sneller dik als ze gesteriliseerd zijn.

Sterilisatie: Hierbij worden alleen de eileiders afgebonden. Het teefje wordt hierna gewoon weer loops. Deze ingreep wordt bijna nooit toegepast. Bovendien loopt uw hondje nog steeds kans op baarmoederontsteking of baarmoederkanker.

Schijnzwangerschap treedt dikwijls ongeveer 8 à 10 weken na het begin van de loopsheid op. Verschijnselen: de hond is erg aanhankelijk, sloom, de tepels kunnen opzwellen en zelfs melk afgeven.
Het teefje vertoont nestdrift: het gaat bijvoorbeeld met allerlei materiaal lopen slepen en zoekt een eigen plekje waar dit allemaal naar toe wordt gebracht. Dit kan voor uw interieur overigens soms destructieve vormen aannemen. Meestal is er weinig aan te doen. De eigenaar kan er wel wat voor geven, maar dat zijn weer hormonen! Veel bewegen en minder eten helpt vaak heel goed.

Let op!!! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: een Stafford vertoond niet gauw een ziektebeeld. Zo ook niet met een baarmoederontsteking. Zie onder kopje Algemeen. Na een castratie kan uw teefje deze aandoening niet meer krijgen.